Okan Özçelik

Et faydalı bir yiyecektir. Üstelik insan beyninin gelişmesine katkısı olmuştur. Ancak durup düşününce can sıkıcı olabilmektedir. Hayvanlar kesilmektedir. Acı çekmektedirler. Sefalet çekmektedirler. Ama vahşi yaşamda da hayvanlar, diğer hayvanları avlarlar. Onlara acımazlar. Canlarını yakar, öldürürler. İnsanın etten vaz geçmesi haksızlık olurdu. Laboratuvarda hücreler çoğaltılmaktadır. Et yetiştirmek başarılmıştı. Bu etler, doğal etlerle benzer protein kaynağına sahipler. Şimdilik deney aşamasında. Ama gelecekte, hayvan beslemekten daha verimli olması beklenmektedir. Yani endüstriyel olarak üretilen et, hayvan büyütmekten daha ucuza mal olabilecek. İşte o zaman insanlara yeni bir seçenek sunulmuş olur. Hayvan eti ve yetiştirilmiş et seçeneği. Gerçi insanların hemen alışması beklenemez. Tadını beğenmeyebilirler filan. Bazı insanlar “organik et yemek istediklerini” söyleyerek, bu yapay etlere tepki göstermeyi sürdüreceklerdir. Sosis, sucuk, salam gibi işlenmiş etleri sorun etmeden yiyen ...

“Yapay zekâ bilhassa başka insanlar hakkında sezgi gerektiren işlerde daha iyi bir performans sergileyebilir. Yayaların dolaştığı bir sokakta araba sürmek, yabancılara borç para vermek ve iş anlaşması pazarlığı yapmak gibi çoğu iş dalı başka insanların his ve arzularını doğru değerlendirme yetisi gerektirir. Şu çocuk yola mı atlayacak? Karşımdaki takım elbiseli adam paramı alıp tüyecek mi? Bu avukat tehditlerinde ciddi mi yoksa blöf mü yapıyor? Bu tarz duygu ve arzulara maddi olmayan bir ruhun yol açtığını düşündüğünüz vakit, bilgisayarların asla ve asla insan şoförlerin, bankacıların ve avukatların yerini alamayacağı gün gibi aşikâr. Bir bilgisayar, kutsal yaratının ürünü insan ruhunu nasıl anlayabilir? Fakat bu duygu ve arzular esasında biyokimyasal algoritmalardan ibaretse bilgisayarların bu algoritmaları deşifre edememesi ve bunu herhangi bir Homo sapiens’ten daha iyi yapamaması için hiçbir sebep yok. Yayanın niyetini öngören bir şoför, muhtemel kredi talebinin güvenilirliğini de...