OkanNotlar

  Donald Trump 2016’da ABD başkanlık seçimlerini kazandığında, akademideki meslektaşlarımın ve sosyal çevremdeki insanların büyük bir kısmının içine düştüğü toplu psikojenik histeriyle serseme dönmüştüm. Piyasalar çakılacak ve bir daha asla düzelmeyecekti. Trump demokrasiyi ilga edecekti. Azınlıklar artık güvende olmayacaktı. Nükleer savaş başlatacaktı. Beyazların üstünlüğüne inanan insanlarla olan sözümona bağlantılarından dolayı Kuzey Amerika genelinde yeni bir soykırımcı antisemitizm dalgası peyda olacaktı. Bu üst düzey ahmaklığı hicvetmek amacıyla Trump’ın Yahudi düşmanı ölüm mangalarına yakalanmamak için masamın altında saklandığım bir video çekip YouTube kanalıma koymaya karar verdim. O günden bu yana “masa altında saklanma” serime, Kavanaugh’un ABD Yüksek Mahkemesi üyeliğinin onaylanmasının ardından ve Profesör Rachel Fulton Brown’ı programıma konuk etmeden öncesinde çektiklerimin de aralarında bulunduğu yeni videolar ekledim. Brown, beyaz erkeklerin hakkını verme yüreklil...

ABD’de seçmenler bir başkandan bıkabilir. Diğer seçeneği pek tanımıyor da olabilirler. Ya da tam tersi geçmişini biliyor olduklarından pek sevmeyen seçmenler de olabilir. Yine de bıktıkları başkanın değişmesi için oylarını ona verirler. Çünkü o başkan olduğunda, ne yaparsa yapsın, rahatlarını alıştıkları düzenlerini çok fazla değiştiremeyeceğini bilirler. Çünkü yasalar, başkanı sınırlandıracaktır. Sonuçta hükumetin değişmesini sağlamış olurlar. Ve böylece Biden başkan olur. :-) Tandık bir ülkede, muhafazakar seçmen de hükumetten bıkabilir. Ama diğer seçeneği iyi tanımıyordur. "Rahatımı, düzenimi bozabilir" diye düşünür. Ortada kendisini anlayabilecek başka bir seçenek bulamaz. Çünkü seçenek olmaya çalışan parti, o seçmenlerin dikkatini çekecek argüman üretemez. Seçmenin değer verdiği şeylerle ilişkilendirmesini sağlayacak basit argümanlar bulamaz. Hatta argümanları sunuş şekli bile o seçmeni kızdırabilecek nitelikte olabilir. Seçmenin, kendilerinin uzun konuşmalarını dinleye...

  Rusya'da ilk seçimler. Boris Yeltsin Amerika'dan kampanya ekibi getirtmiştir. Kampanya ekibi halka nasıl sempatik görünebileceğini anlatmaya çalışmaktadır. Kampanya Ekibi: Bu çıkış konuşması bugüne kadar yaptıklarından çok farklı olmalı. Yeltsin'in meydanlara çıkarken kalabalığı yarması Kızıldeniz'i yaran Musa gibi olacak. Kampanya Ekibi: Evet kitliler çılgına dönecek, heyecandan sırtını sıvazlayacaklar. Kalabalığı yönlendiren insanlar olacak, çanak tutanlar!  Kampanya Ekibi: Kennedy gibi uzanıp kalabalığın ellerine sarılacak. Ve bebekler. Bebekleri öpmek zorunda.   (eh, çoğu insan için bundan daha sempatik görüntü yoktur.   ) Kampanya Ekibi: Konuşmaya gelince kısa olacak. 20 dakika! Ve ayık olmak zorunda. (Bazı siyasetçiler uzun konuşmanın iyi bir şey olduğunu sanabilir. Ama aslında insanlar sıkılır ve dikkatleri çoktan dağılmış olur.   ) ... %66lık kesim çok içtiğini düşünüyor... o yüzden.  Boris'in Kızı: Konuşmayı erken saate çekerek bu ...

  Kampanya Ekibi algılama analizörü ile katılımcı seçmenlere anket yapmıştır. Boris Yeltsin'in çeşitli fotoğraflarını göstermiştir. Hangilerini sevdiklerini, hangilerini sevmediklerini sormuştur. Elbette halkla empati kurduğunu gösteren fotoğraflar daha çok sevilmiştir. Empati yapan, onlardan biriymiş gibi görünebilen politikacı oyları toplar.   Kampanya Ekibi Boris Yeltsin'e, halkla empati kurduğunu nasıl gösterebileceğini anlatıyor, yani numaradan bile olsa.  Boris'in Kızı: Babamın danışmanları Amerikan numaralarının kullanılmasına karşı çıkıyor. Kampanya Ekibi: Numara mı? Nasıl yani, gülümsemesini istemem numara mı oluyor. Kampanya Ekibi: Spor her zaman iyidir. Gördüğünüz gibi hepsinin tercihi sportmen Boris.  Kampanya Ekibi: Hatta birkaç ağaç da dikebilir.  Kampanya Ekibi: İnsanlar arasında olmayı da seven biri (gibi) Boris'in Kızı: Babam insanlar arasında olmayı sevmez. Yuhalanmaktan korkar! Kampanya Ekibi: Yuhalanmaktan mı korkuyor. Tamam o zaman bizd...