OkanNotlar

  1933'te, Büyük Buhran sırasında, Amerika Birleşik Devletleri'nde işsizlik yaklaşık yüzde 25'ti. Sonraki on yılın büyük bölümünde çift haneli seviyelerde kaldı. Talep, yatırım ve büyüme geri döndükçe sonunda toparlandı. Yapay zekâ bu seviyeye ulaşmayabilir, ancak etkisi bir ekonomik döngüyle birlikte ortadan kalkmayacak. En fazla risk altında olan işler başlangıç ve orta düzey işler; yaratılan yeni işler ise çoğunlukla öğrenilmesi uzun yıllar alan beceriler gerektirecek. Beyaz yakalı işler şimdiden mütevazı ölçüde etkileniyor. Üretken yapay zekânın yaygın biçimde benimsenmesinin ardından, yerini yapay zekânın almasına özellikle açık işlerde çalışan gençlerin istihdamı önemli ölçüde düştü; yaşlı çalışma arkadaşlarında ise böyle bir düşüş görülmedi. Bu eğilimin devam edeceğini düşünüyorum, ancak birkaç sektör veya meslekle sınırlı kalmayacak. Satış ve müşteri desteği (çevrim içi ve telefon üzerinden), yazılım mühendisliği ve hukuk asistanlığı işleri ilk etkilenenler arası...

Ülke ekonomilerini bir pasta olarak düşünürsek, dünya genelindeki teknolojik gelişmeler istisnasız tüm pastaların çok daha büyümesini sağlamıştır. Bu da artan gelirin, ekonominin bir alanında işsiz kalan çalışanlara yönelik talebin başka alanlarda artmasına ve başka işler bulmalarına olanak tanımıştır. Gelecekte de hiç kuşkusuz, ekonomik pasta büyümeye, gelirler her zamankinden fazla gelmeye, ürünlere yönelik talep artmaya devam edecek. Ancak bu durumun, geçmişte olduğu gibi insanların emeklerine yönelik talebi artıracağından emin olamayız. ... ... 1948’den günümüze İngiliz imalat sektörünü ele alalım. İngiliz ekonomi pastasının bu kısmı da 20’nci yüzyılın ikinci yarısında büyümüştür. Bu durum ilk aşamada daha fazla kişiye istihdam yaratsa da 1970’lerin sonlarından itibaren istihdam düşmeye başlamıştır. Günümüzde sektör 1948’e oranla yüzde 150 daha fazla üretim yaptığı halde, bu üretim için yüzde 60 daha az çalışana ihtiyaç duyuyor. Burada da imalat sektörü ürünleri harcamaları arttı...