Kabullenmek – Sahne
Andrei ve Ilya Ilyich yakın arkadaşlardır. Arkadaşlıkları çocukluktan beri sürmektedir. Andrei başarılı bir iş insanı olmuştur. Ilya Ilyich ise Oblomovka malikanesinin rahatlığının dışına çıkabilecek biri değildir. Andrei: Hadi, Ilya. Ilya Ilyich: Sana hoşlanmadığımı söyledim. Ve sen inadına yapıyorsun. Andrei: Cennetten mahrum etme kendini! Ilya Ilyich: Yapamam bunu. Yorgunum. Andrei: Ne yorgunluğu? Ilya Ilyich: Her şeyden yoruldum! Balolar, ziyaretler, toplantılar, çay partileri, sohbetler. Ona buna durmadan koşuşturma, dedikodu, arkadan konuşma. Bu hayattan hoşlanmıyorum. Andrei: Nasıl bir hayattan hoşlanıyorsun? Ilya Ilyich: Bundan farklı. Andrei: Tamamen mi hoşlanmıyorsun? Ilya Ilyich: Bu insanların birinde bile sakin berrak bakışlı göz yok. Bir adam her gün işe gidiyorsa zavallıdır, Bir diğeri of çeker mutluluk kendisinden esirgendiği için. Bu onların idealidir, onların hayattaki amaçları. ...