Okan Özçelik

Linus Torvalds: Ofisim görebileceğiniz en sıkıcı ofistir. Ve burada sessizlikte yalnız otururum. Kedim gelirse, kucağıma oturur. Ve kedinin mırlamasını duymak istiyorum, bilgisayarın fanlarının sesini değil. (Hımm, yine de fan çok rahatsız etmez yav. :-) ) Chris Anderson: Bize açık kaynağı nasıl algıladığını anlat ve Linux'un gelişimini nasıl etkilediğini. LT: Aslında, hala yalnız çalışıyorum. Gerçekten -- evimde tek başıma çalışıyorum, çoğunlukla da bornozumla. Bir fotoğrafçı geleceği zaman giyiniyorum, bu nedenle bu resimde giyiniğim. (Gülüşmeler) (Ee, şey, eşofman giymek de sayılır mı? :-) Müşteri hizmetleri gibi görünür yerde değilsen böyle bir seçeneğin olabiliyor, tabii. :-) ) LT: O zamanlar 21 yaşındaydım, gençtim yani, ama çoktan hayatımın yarısı boyunca programlama yapmıştım. Ve önceki her projem tamamen kişiseldi ve insanların yorumlamaya başladıkları, koda geri dönüşlerde bulundukları zaman bir aydınlanmaydı. Hatta kod göndermeye başlamadan önce dahi ...

Harvard Business Review'in Sorusu: Sürdürülebilirlik ekiplerinizin hepsinin kendi kendilerini yarattıklarını ve koordine ettiklerini söylemek doğru olur mu? Robert B. Shapiro - Monsanto eski CEO'su: (Not: Monsanto, biyoteknolojik tarıma öncülük eden şirketti, ve Bayer satın aldı.) Kısa bir süre önce birisi bana, bu uygulamanın yukarıdan aşağıya mı, yoksa aşağıdan yukarıya mı örgütlendiğini sordu. Bunlar bana, çok yararlı kavramlarmış gibi görünmüyor. Bu bizim yaptığımız bir iş. Biz ne yapmak istiyoruz? Şirketler artık birer makine değiller. Kendi çıkarları öyle gerektirdiğinden, kendi kendilerini koordine etmeye çalışan binlerce bağımsız aktörümüz var. Bunun aşağısı yukarısı yok. Bu sadece bir metafor, hem de pek işe yaramayan bir metafor. İnsanlar şunu söylüyorlar: Benim düşüncem şu. Buna ne diyorsun? Bu sana mantıklı geliyor mu? Denemek ister misin? İnsanların kalbini fetheden fikirlerin hangileri olduğunu görmemiz ve o fikirlerin en üretken ...

“Aslına bakacak olursanız, bilim insanları ile bilim düşmanları arasında günümüzdeki en büyük zıtlık, GDO'lar konusundadır. ABD'deki bilim insanlarının %88'i GDO'nun sağlıklı olduğunu düşünürken, ABD halkının sadece %37'si buna katılmaktadır.” “GDO'yu reddetmemizle ilgili nedenlerden birisi, içgüdüsel olarak sahip olduğumuz iğrenme dürtüsüdür. Genetik modifikasyonu, yiyeceğin "kirlenmesi" olarak görürüz. Dolayısıyla, içgüdüsel olarak, o yiyeceğin zararsız olmayabileceğini düşünürüz. Ayrıca insanların "temelcilik" (esensiyalizm) felsefesine bir yatkınlığı da vardır: yani bir şey "iki şeyden bir tanesi olmak zorundadır" düşüncesi... İnsanlar, eğer ki bir domatese balık geni dahil edecek olursak, domatesin "domates" olma özelliğini temelden değiştirmiş olduğumuzu düşünürler. İçgüdüsel düşünmenin bir diğer biçimi, genetik müdahalenin "Tanrıcılık oynamak" ya da "doğallığı bozmak" olduğu düşüncesidir.” ...

Temple: - Çok fazla insan var kimse beni dinlemiyor. Ve benim anlam veremediğim bir şekilde sürekli birbirlerine bakıyorlar. Eustacia (annesi): - Kendilerini rahatsız hissediyorlar. İnsanlar büyükbaş hayvanlarla ilgili tüm bu detayları duymak istemiyorlar. Temple: - Ben istiyorum. Ben onlarla beraber olmak istiyorum. Eustacia: - Tatlım, insanlardan uzak durmanı istemiyorum. Temple: - Kötü hissetmeme sebep oluyorlar. Eustacia: - O zaman onları görmezden gel. Temple, kendisine heyecan veren konuları (genelde bilim) anlayabilen kişilerle iyi iletişim kurmaktadır. İyi dostluklar edinmektedir. Geri kalan kalabalıkla ise genelde birbirlerini pek anlayamazlar. Kuzey Amerika'da büyükbaş hayvanların yarısından çoğu Temple Grandin'in tasarladığı insanca sistemlerde bakılıyor.

Harvard Business Review'in Sorusu: Biyoteknoloji tarımdaki maddesel nesnelerin yerini enformasyonun almasını nasıl sağlıyor? Robert B. Shapiro - Monsanto, eski İKB (CEO): Örneğin bir bitkiyi, zararlı böcekleri uzaklaştıracak ya da yok edecek şekilde, genetik olarak kodlayabiliriz. Bu demektir ki, bitkiye böcek ilacı -maddesel nesne- sıkmak zorunda değiliz. Bugün tarım bitkilerinin üzerine sıktığımız şeylerin yüzde 90'ı israf oluyor. Bunların çoğu toprağa karışıyor. Eğer bitkinin içine doğru enformasyonu koyarsak, üretkenliği, daha az madde israf ederek artırmış oluruz. Bunu biyoteknolojiyle başarabiliriz. Kimyasalların her durumda kötü olduklarını söylemiyorum. Ama biyolojiye kıyasla daha az etkindirler, çünkü bunları imal etmek, dağıtmak ve uygulamak durumundasınız. Bir öngörüm var: Yirmi birinci yüzyıl, bir yanda enformasyon teknolojisi ile biyoteknolojinin, öte yanda da çevresel bozulmanın bulunduğu bir mücadeleye sahne olacaktır. Enformasyon teknolojisi en...