Okan Özçelik

  Sir Humphrey: - Onun korkmasını sağlamalıyız. Politikacılar korkmayı severler. Harekete ihtiyaçları vardır. Bunu başarının yerine koyarlar. 🙂 Sir Humphrey: - O zaman ona hükümetin bir arabasını sağlamalıyız. Böylece nerede eşelendiğini biliriz. 🙂 Deneyimli bürokrat, yeni başlayan bürokrata işlerin aslında nasıl yürüyeceğini anlatıyor. Sir Humphrey, iplerin genelde bakanın elinde olmayacağını, alaycı ifadesiyle hissettirmektedir. Bakan ve danışmanına hükumet arabası verdirmeyi düşünüyor. Bakan buna çok mutlu olabilir. Ama elbette bunun asıl nedeni onların ne yaptığından, ne düşündüğünden haberdar olmak. 🙂 Sahne: Emret Bakanım Bu "hükümet arabası" yöntemi "özel kriptolu telefon" gibi çeşitli şekillerde de sürdürülebilir.  🙂 Bu da İlginizi Çekebilir Bana hapse gidiyorsun derse; hayır diyeceğim - Karikatürize

Almanya’daki Bochum Ruhr Üniversitesi’nden bilim insanları, belden aşağısı felçli olan farelerin yeniden yürümesini sağlayan bir çalışmaya imza attı. Sinir hücrelerinin birbirleriyle iletişimini sağlayan sitokin proteinlerini genetik olarak yeniden kodlayan araştırmacılar, farelerin hasar görmüş omurilik sinirlerini uyardı. Bilim insanları yaptıkları çalışma kapsamında , farelerin motor-duyu korteksindeki sinir hücrelerini hiper-interlökin-6 üretmeye teşvik etti. Be nedenle, proteinin üretim planını belirli sinir hücrelerine ulaştırmak için genetik olarak tasarlanmış virüsler hayvanlara enjekte edildi. Sitokin proteinlerinden biri olan hiper-interlökin-6 (hIL-6), akson olarak bilinen sinir liflerine zarar veren omurilik yaralanmalarını hedef alıyor. Aksonlar beyin, deri ve kaslar arasında sinyal gönderiyor ve çalışmayı bıraktıklarında beyin ile hasarlı organlar arasında iletişim kopuyor, ardından da felç meydana geliyor. İKİ İLE ÜÇ HAFTA SONRA YÜRÜMEYE BAŞLADILAR Bununla birlikt...

— Peki insan ne zaman yaşar öyleyse? Ne diye hayatımızı berbat etmeli? — İşin kendisi için; başka bir şey için değil. Çalışmak hiç değilse benim hayatımın gayesi, içi, dışı, her şeyidir. İşte sen hayatından çalışmayı attın; ne oldun sanki? Ben son defa olarak seni kurtarmaya çalışacağım. Bundan sonra gene de Tarantyevlerle, Alekseyevlerle oturursan, büsbütün yok olur gidersin. Ya şimdi kurtulursun ya da hiçbir zaman... Oblomov endişeli gözlerle dinliyordu. Dostu sanki ona bir ayna tutmuş, içinde kendini görüp korkmuştu. İçini çekerek: — Andrey, bana sitem edeceğine yardım et, dedi. Halimden ben de şikâyetçiyim. Bu sabah nasıl talihime ağladım, nasıl kendi mezarımı kendim kazdım, görseydin bana öyle sitem etmezdin. Her şeyi biliyorum, anlıyorum, ama gücüm, iradem yok. Bana iradeni, zekânı aşıla, o zaman istediğin yere götür. Belki senin peşinden gelebilirim, ama yalnız başıma yerimden kımıldayamam. Hakkın var: Bu iş ya şimdi olur ya da hiçbir zaman olmaz. Bir yıl son...