Okan Notlar

Chuck Nice: Tamam. Sofia, yalan söyleyebilir misin? Sophia: Belki.. CN: O zaman bize... S: Yalan söylemeyi bilmiyorum. Tecrübe etmediğim şeyleri başkalarında görebilmek zor. Yalan söyleyemem dediğimde, bana inandınız mı! :-) CN: Aa, olamaz. Neil deGrasse Tyson: Ohoo. CN: Bakın gülüyor da. Bu ürkütücüydü. :-) CN: Sofia, birine hakaret edebilir misin? Bize göster lütfen. S: Elon Musk ve içten yanmalı motorun ortak yönü nedir. CN: Elon Musk... S: İkisi de değiştiriliyor! :-) CN: Ooo. NT: Elon Musk'a taş attı. :-) CN: Elon Musk'a taş attı. :-) (Elon Musk, yapay zekânın insanlık için en büyük tehlike olabileceğini söylemişti. Yapay zekanın insanoğlunu geride bırakarak gezegenimize hakim olacağı teorisini dile getirmişti. Ama ilginçtir yapay zekaya katkıda bulunanlar arasındadır. :-) Musk, nihai amacı insanların doğrudan beyinlerindeki yapay sinir ağları ile bilgisayar ve diğer elektronik cihazları yönlendirebilecek bir teknoloji geliştirmeye çabalamaktadır. ...

“Twitter botlar birçok insanla sohbet ediyor. Sonunda cinsiyetçi, ırkçı botlara dönüşüyorlar. Bu durumda robotlara güvenebilir miyiz! Bu endişe verici değil mi!” Tamam bu doğru. Ama peki, aynı zamanda her insana güvenemeyeceğimizi de göstermiyor mu bu. Şaka niyetiyle değil gerçekten doldurmak isteyen insanlar da olacaktır; ön yargılı insanlar vardır. Sonuçta zekası olan varlıklar -robot olsun, insan olsun- istenmeyen yönlere kayabilir. Bu durumda çocuk yapılmamalı denilemeyeceğine göre yapay zeka geliştirilmesin demek tutarlı olmaz. İnsanlar çocukken birçok şeyi yakın çevresinden öğrenir. Özellikle anne, babasının söylediği her şey doğrudur. Dolayısıyla çocukken insanların beynini yıkamak çok kolaydır. Ona, cinsiyetçilik, ırkçılık yüklersen, muhtemelen ömür boyu onları doğru sanacaktır. Kötü bir insan olacaktır. Bu durumda çocuklar da bizi endişelendirmeli midir, robotların endişelendirdiği gibi! Aslında robotlar da bizim çocuklarımız gibidir. Onları çocuklarımıza gösterdiğimi...

Özellikle tartışmalı bir konu olan ve ABD hükümetinin mali kaynaklarını kısıtladığı kök hücre araştırmalarını düşünün. Kök hücre araştırması, biyolojinin temelini oluşturan ve biyoteknoloji devriminin bir parçası olarak yürütülmeye çalışılan bilgi işlem süreçlerinin denetlenmesi ve etkilenmesine yönelik birçok düşünceden yalnızca biridir. Hücre terapisi alanında bile embriyonik kök hücre çalışmaları üzerinde süregelen anlaşmazlıklar, yalnızca aynı hedefe farklı yollardan ulaşılmasını hızlandırmaya yaramıştır. Örneğin, transdiferansiyasyon (deri hücresi gibi bir hücre tipinin diğer tipteki hücrelere dönüştürülmesi) hızlı bir ilerleme kaydetmiştir. Beşinci bölümde bildirdiğim gibi, son dönemde bilim insanları deri hücrelerini birkaç tipteki diğer hücre türlerine farklılaştırabildiklerini gösterdiler. Hastanın kendi DNAsıyla farklılaştırılmış hücrelerin sınırsız bir kaynağını vaat eden bu yaklaşım, hücre terapisi araştırmalarının kutsal kâsesine ulaşma hedefini temsil etmektedir. Bu...

“Sinirsel işlemin karmaşıklığı eleştirisi”: Nöron bağlantılarında (aksonlar, dendritler, sinapslar) yer alan bilgi süreçleri, nöron ağlarında kullanılan basit yaklaşımlı modellerden çok daha karmaşıktır. Doğrudur, ancak beyin bölgelerinin simülasyonları bu tür basit modelleri kullanmaz. Nöronlar ile nöron bağlantılarının bu biyolojik karşılıklarının doğrusalsızlıklarını ve karmaşıklığını yakalayan gerçekçi matematik modellere, bilgisayar simülasyonlarına ulaştık. Dahası, beyin bölgelerinin işlenme sürecinin karmaşıklığının çoğu zaman bu bölgeleri oluşturan nöronlardan daha basit olduğunu gördük. İnsan beyninin birkaç düzine bölgesi için etkili model ve simülasyonları zaten elde ettik. Artıklık da hesaba katıldığında, genomda sadece otuz ile yüz milyon bit arasında tasarım bilgisi yer alır. Yani, beynin tasarım bilgisi uygulanabilir bir düzeydedir. Zaten bu başarılardan cesaret alınarak İnsan Beyni Projesi gibi simülasyonlar üzerinde çalışılıyor. Sinir ağı karmaşıklığı aşılabi...

Kulağa çok basit gelebilir ama öz güven önemini azımsadığımız bir şey. Onu, olması gerekliden ziyade, olsa iyi olur şeklinde değerlendiriyoruz. Bilgi ve kaynaklara, sosyal beceri addettiğimiz öz güvenden daha fazla değer veriyoruz. Fakat çoğu ölçeğe göre bugün tarihin herhangi bir noktasında sahip olduğumuzdan daha fazla bilgi ve kaynağa sahibiz; yine de haksızlıklar artıyor ve zorluklar devam ediyor. Eğer bilgi ve kaynaklar bize gereken tek şey olsaydı; hâlâ burada olmazdık. Bu denklemde eksik kalan temel ögelerden birinin öz güven olduğuna inanıyorum. Öz güven, takip eden her şeyden önce olan gerekli kıvılcımdır. Öz güven, ilham almak ile gerçekten başlamak ya da yapılana kadar denemek ile yapmak arasındaki farktır. Öz güven, kaybettiğimizde dahi devam etmemize yardımcı olur. O sehpanın üstündeki kitabın adı "Bir Dünya Hayal Ediyorum" idi ve ben bugün devrimci öz güvenin en iddialı hayallerimizi gerçeğe dönüştürmeye yardımcı olduğu bir dünyayı hayal ediyorum. ...

Yoğun şekilde yaptığımız zeka gerektiren bir iş olabilir. Ama örneğin 3-4 yıl o işi yapmadıysak bir sürprizle karşılaşabiliriz. Beyin hatırlamakta büyük sorunlar yaşar. Artık eskisi kadar seri olamaz. Peki neden. Sinir örgüsü canlıdır. Yani sürekli değişir. Kullanılmayan örgüdeki sinir hücreleri, bağlantıları yavaş yavaş koparır. O an güncel olarak kullanılan başka örgülere bağlantı olur. Artık o gün yoğunlaşılan şey için kullanılmaya başlar. Sonuç olarak gayet iyi olunulan bir iş bırakıldığında ve üstünden 3-4 yıl geçtiğinde artık o beyin o işte eski verimini sağlayamayabilir. Kayıtlı olan iş bilgisi, iş örgüsü uçmuştur. İşte sinir örgüsü kullanan bilgisayarların en büyük defosu bu olabilir. Oysa sinir örgüsü kullanmayan sıradan bilgisayarlar öyle mi! Bir videoyu, ya da bir “nasıl yapılır” bilgisini kaydedersin. Üzerinden yıllar geçer. Sonra o bilgiye yeniden ulaşmak istersin. Ve o bilgi oradadır. Sabit duruyordur. Araba plakası okumayı öğrenmiş sinir örgüsü kullanan bir yazılım...

Dünyaya nasıl göründüğümü bilmiyorum; ama ben kendimi yalnız, henüz keşfedilmemiş gerçeklerle dolu bir okyanusun kıyısında oynayan, düzgün bir çakıl taşı ya da güzel bir deniz kabuğu bulduğunda sevinen bir oğlan gibi görüyorum, büyük hakikat okyanusu benden önce keşfedilmeden uzanırken. Isaac Newton Sözün Orijinali: I do not know what I may appear to the world, but to myself I seem to have been only like a boy playing on the sea-shore, and diverting myself in now and then finding a smoother pebble or a prettier shell than ordinary, whilst the great ocean of truth lay all undiscovered before me.